Willems Mijmeringen | DCD
blog, leiden, voetbal, heerenveen, sc heerenveen
1818
post-template-default,single,single-post,postid-1818,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-1.7.1,vertical_menu_enabled,wpb-js-composer js-comp-ver-4.3.5,vc_responsive

DCD

Verschrikkelijke ziektes, beperkingen ,  motorische problemen etc. afkortingen te over. Vroeger toen ik een klein jongetje was, werd ik door mijn gedragingen door menig ander betiteld als onhandig en/of obstinaat. Een enkele keer kwam er als reactie een woede-uitbarsting. Een groot gevoel van onmacht omdat ik mij niet voelde begrepen. ik kreeg van jongs af aan het stempel van onhandig kind van mijn ouders: liet pakken melk uit mijn handen vallen, gooide de chocomel om die op tafel stond, had moeite om mijn bestek te hanteren, was laat zindelijk,  veters strikken was aan mij niet besteed. Fietsen werd geleerd op latere leeftijd. Een fietssleuteltje omdraaien kon ik niet. Schrijven met een kroontjespen op de lagere school als linkshandige was helemaal een drama.

Als je als kind zijnde continu wordt bevestigd door je omgeving, ga je er ook naar handelen en krijg je een stempel opgedrukt. Een stigma waar je niet meer van af komt. De godganse puberteit ondervind je er hinder van en gaat het ten koste van je eigen waarde. Als voortdurend je zelfbeeld wordt bevestigd dat jij niets kan en je bloedeigen vader dat beaamt door zijn uitspraken: “jij kan ook niks” en “laat mij ‘t maar doen.”

Uitspraken waar ik dagelijks nog hinder van ondervind en die tot uiting komen in onzekerheid en het zoeken naar bevestiging.

Onze zoon Tobias, 10 jaar oud een vrolijk kind met een rijke fantasie wat tot uiting komt in zijn manier van spelen. Sociaal-emotioneel functionerend op een lagere leeftijd dan leeftijdsgenoten. Motorisch nadrukkelijk aanwezig door stuiterend door het leven te gaan. Uniek kind , ons kind diagnose DCD “Development Coordination Disorder” of te wel vroeger betiteld als  “clumsy child Syndrom. ” Kort gezegd een aantasting van je zenuwstelsel waardoor je niet in staat bent om bepaalde spierspanning op te bouwen om bepaalde motorische handelingen naar behoren te kunnen verrichten.

Nu ik dit allemaal weet, ga ik mijn stinkende best doen om in relatie tot mijn zoon niet in dezelfde valkuil te trappen dan waar mijn vader destijds intrapte.  Alhoewel ik er van overtuigd ben dat het een hobbelige route zal worden en  dat ik nog heel wat beren op de weg ga tegenkomen!

8 Reacties
  • Diana Brouwer - van Wensveen

    5 oktober 2015 at 15:11 Beantwoorden

    Mooi stukje Willem

  • mascha

    5 oktober 2015 at 15:39 Beantwoorden

    Ik heb een zoon van 15 met DCD. Er werd ons verteld dat hij nooit zou leren zwemmen enz omdat hij zijn spieren niet goed kon coordineren. Zo wel wij als onze zoon hebben gezegd zeg nooit nooit. Het heeft jaren geduurd maar hij heeft zijn A en B gehaald. Tuurlijk breekt hij zijn nek over een zandkorrel en zijn zijn veters standaard los valt er bijna iedere dag wel wat van de tafel of uit zijn handen. Maar zolang hij denkt dat hij op den duur alles zal kunnen prima toch. Tis alleen zo verschrikkelijk jammer dat bijv leerkrachten het niet willen inzien dat het allemaal wat langer duurt. En dat kinderen met DCD heel vaak ook alle DYS.. hebben. Wij als ouders zullen ook niet boos worden als iets niet lukt maar zeggen eerder ja schat je handen of voeten hebben geen zin vandaag. Uiteindelijk kan hij alles op zijn eigen eigenwijze manier. Kinderen met DCD zijn niet dom achterlijk of wat dan ook maar gewoon zichzelf met hun heerlijke onhandigheden erbij.

    • Willem Schuurmans

      6 oktober 2015 at 13:06 Beantwoorden

      Ja, precies wat je zegt Mascha, het is belangrijk dat kinderen met diagnose DCD, in de gelegenheid worden gesteld om a.d.l. in hun eigen tempo te kunnen doen en dat er begrip is van de omgeving. Maar daarom ben ik nu ook wel blij dat ondanks het (stempel) DCD het voor ons wel duidelijkheid schept en wij als ouders ook weten dat hij bepaalde dingen niet kan of er langer tijd voor nodig heeft en het geen onwil is. P.s. ik heb deze column ook ingestuurd naar de Metrolezerscolumn met de bedoeling om ook landelijke aandacht aan DCd te geven.

  • Erik Bruggeman

    5 oktober 2015 at 16:33 Beantwoorden

    Heeeeeeel goed Willem en wat fijn dat je dit deelt op die manier creëer je ook begrip, ook wij zijn natuurlijk besmet met dit vooroordeel en wil je heel graag de ruimte geven om het tegendeel te laten zien,.
    Wat prachtig dat Tobias de ruimte van jou/jullie krijgt, Tobias is uniek net als ieder kind, het feit dat de maatschappij(scholen ed) moeite met hem heeft zegt niks over hem het is de maatschappij die de aansluiting mist niet hij.
    Ik zie bij stages ook wel leerlingen binnen komen die het gevoel hebben dat ze het woord DOM op hun voorhoofd hebben staan, gewoon omdat dit zo vaak gezegd is dat ze het zijn gaan geloven, en wat is het dan mooi om dit soort mensen te begeleiden en zien groeien.
    Nogmaals prachtig verwoord, en ik wil je het advies geven om dit bespreekbaar te maken dat lucht op, ik denk dat het belangrijk is dat je het opruimt en verder kijkt.
    Wanneer je de behoefte hebt om er met mij of ons over te praten? de deur staat hier altijd open.
    Hartgroet Erik

    • Willem Schuurmans

      6 oktober 2015 at 12:58 Beantwoorden

      Erik, bedankt voor je hartelijke reactie en m.b.t. het bespreekbaar maken, ik heb morgen een afspraak met maatschappelijk werk verbonden aan het RRC die in het teken staat van mijn benadering richting Tobias. Ik merk aan mezelf dat ik op een bepaalde manier richting Tobias het moeilijk vindt om individuele aandacht te geven omdat ik bang ben om te reageren zoals mijn vader vroeger op mij reageerde en dat wil ik niet. Met vriendelijke groeten Willem Schuurmans

  • yoni van ekkendonk

    5 oktober 2015 at 18:06 Beantwoorden

    Mooi verhaal goed dat je zo open bent en jezelf kwetsbaar op durft te stellen.
    Ik heb zelf een licht verstandelijke beperking en daar gaat mijn blog ook over..
    Ik ben ook uniek en ik heb een bijzonder verhaal
    Neem je een kijkje?
    Groetjes yoni

    • Willem Schuurmans

      6 oktober 2015 at 13:00 Beantwoorden

      Hoi Yoni, bedankt voor je lieve reactie. Ik ga zeker binnenkort even een kijkje nemen op jouw blog. met vriendelijke groeten Willem Schuurmans

Plaats een reactie