Willems Mijmeringen | De Dennenappel; “Soll-i-ed dwaan?”
blog, leiden, voetbal, heerenveen, sc heerenveen
1071
post-template-default,single,single-post,postid-1071,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-1.7.1,vertical_menu_enabled,wpb-js-composer js-comp-ver-4.3.5,vc_responsive

De Dennenappel; “Soll-i-ed dwaan?”

Soms komen er in je leven gebeurtenissen op je pad die jij je hele leven koestert. De trouwdag van je eigen huwelijk. De geboorte van je eerste dochter. De geboorte van je eerste zoon. Het schaatsen van je eerste Elfstedentocht. Maar voor een clubliefhebber is er niets zo speciaals dan dat jouw club een hoofdprijs pakt.

17-05-2009: de datum die al lang in mijn agenda stond nadat sc Heerenveen zich ten koste van Volendam had gekwalificeerd voor de finale van de KNVB-beker. Eindelijk lag de Dennenappel voor het grijpen. Na 2x volledig de plank te hebben mis geslagen, moest het dit jaar gebeuren. Drie maal scheepsrecht? Maar dan zou er eerst nog wel afgerekend moeten worden met een team in opkomst FC Twente.

Op  grond van de prestaties in het lopende Eredivisie-seizoen was FC Twente licht in het voordeel maar Sc Heerenveen had een aparte troef in handen. De Friese trots kon namelijk beschikken over “Geraldinho” die na omzwervingen door Nederland, Engeland en Duitsland.  In 2007 terug gekeerd was op het oude nest. De plaaggeest die ons eigenhandig in 1997 de beker door de neus had geboord. Gerald Sibon, beker-“grossierder” van beroep. Op de aimabele leeftijd van 35 jaar zijn honger nog niet gestild. Voorafgaande aan deze bekerfinale in zijn carriére vijf bekerfinales. Alle bekerfinales winnend afgesloten. Met andere woorden deze finale kon sc Heerenveen onmogelijk verliezen.

Helaas was ik zelf niet in staat om een kaartje te verkrijgen voor de finale in de Kuip. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Naarmate de datum naderbij kwam ging het bij mij kriebelen en moest ik op één of andere manier deze wedstrijd van dichtbij meemaken. Ik wilde zo dicht mogelijk bij het vuur zijn.

Eén week voor de wedstrijd kwam bij mij het bericht binnen dat sc Heerenveen voor de thuisblijvers speciaal naast het Abe Lenstra-stadion ruimte had gereserveerd om de bekerfinale op een groot scherm te kunnen bekijken. Een ideale gelegenheid om getuige te zijn van Friese historie of lotgenoot van een ontluisterend debacle? Deze middag zou om alvast in de stemming te komen worden opgeluisterd door rapper MC Remon, wie kent hem niet en Friese folklore in de vorm van o.a. de Kast.

De spanning op de dag van de 17-de mei was bij mij te snijden. Zodoende was ik dan ook al vroeg bij het Abe Lenstra-stadion om precies te zijn om 12:00 uur ‘s middags stond ik in mijn eentje met nog 30 soortgenoten op een veld zo groot als  een voetbalveld in afwachting van wat er ging komen. Een groot voordeel is dan wel weer dat je rustig je biertje kunt drinken en het bestellen van het goudgele vocht is geen enkel probleem. De middag werd langzaam opgebouwd richting een climax of een anti-climax die zijn weerga niet zou kennen. Allengs stroomde het veld langzaamaan vol richting het begin van de bekerfinale om 18;00 uur.

Voor de neutrale toeschouwer werd het een zinderende pot voetbal. Door mijn gekleurde bril één van de beste finales van de afgelopen twintig jaar. Het scoreverloop zal ik u besparen maar menig Fc Twente en Sc Heerenveen-fan zal hartverzakkingen hebben gekregen van spanning tijdens de wedstrijd. Eerlijk is eerlijk Twente was de betere ploeg maar verzuimde om de genadeklap uit te delen. Uitgerekend Gerald Sibon. Zijn loopbaan begonnen bij Fc Twente, een hard gelag. Hanteerde eigenhandig het zwaard van Damocles en joeg de beslissende penalty, tijdens de noodzakelijke penalty-reeks tegen de touwen.Het “Soll-i-ed dwaan” kreeg een dubbele lading qua betekenis. Trond Sollied, de Noorse coach van sc Heerenveen die menig bekerwinst op zijn conto had staan. Kon hij het kunstje nog een keer flikken? Als tweede betekenis, fonetisch de Nederlandse vertaling van het Friese soll-i-ed-dwaan? Kan hij het doen? Doelend op Gerald Sibon. Wederom blies “Geraldinho” victorie. De Kuip ontplofte, Friesland ontplofte, het veld waar ik mij bevond, inmiddels gevuld met duizenden mensen ontplofte van vreugde. Carnavaleske toestanden op het veld waar ik stond. Ik heb nog nooit zoveel vrienden gehad (voor het leven) zonder de mensen persoonlijk te kennen als op die dag.

Na liters bier stond ik nog steeds , allicht een beetje wankel  om 02:00 uur ‘s nachts  op het veld naast het stadion. Ietwat slaapdronken en volledig dronken van geluk. Om met vijftienduizend mensen het  eerste “kindje” van sc Heerenveen in euforische stemming te verwelkomen. Weken er na liep ik nog in extase en uitzinnig van vreugde door het leven op de spreekwoordelijke roze wolk.

Mijn”cluppie”, Sc Heerenveen  had met grote,  in het vet gedrukte Friese letters ons geboortekaartje geschreven.

 

 

Geen reacties

Plaats een reactie