Willems Mijmeringen | Steven Berghuis, zo vader zo zoon
blog, leiden, voetbal, heerenveen, sc heerenveen
987
post-template-default,single,single-post,postid-987,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-1.7.1,vertical_menu_enabled,wpb-js-composer js-comp-ver-4.3.5,vc_responsive

Steven Berghuis, zo vader zo zoon

Soms verdient een voetballer het om extra in het zonnetje te worden gezet. Zo’n voetballer is Steven Berghuis van Az’67. Ik heb zelf als supporter van sc Heerenveen altijd al een zwak voor AZ  want ik ben liefhebber van mooi voetbal. Steven is zo’n frêle hinde waar je als voetballiefhebber voor op het puntje van je stoel gaat zitten. Je voetbalhart gaat sneller kloppen als hij aan de bal is. Onberekenbaar voor menig tegenstander net als zijn vader vroeger was bij Fc Volendam. Zijn vader destijds gezegend met een gouden linker. Als hij schoot dan rookten zijn voetbalschoenen  na als een vuurwapen. Destijds hebben veel keepers de handen “gebrand” aan de schoten van Frank Berghuis. Vlammende schoten uit de tweede lijn waren  zijn handelsmerk. Qua uiterlijk twee tegenpolen. Frank zijn postuur: robuust, er uitziend als een Haagse Harry, nog net geen peuk in de mond, kousen afgezakt, shirt over de broek, getooid met een “coupe matje.”  Zoon Steven: haren netjes gekamd, het uiterlijk van een ideale schoonzoon, lichtvoetig, precies op het juiste gewicht en tevens gezegend met een gouden linker. Zijn vader schopte het via Fc Volendam en PSV tot het Nederlands elftal. In 1989 mocht hij één keer zijn opwachting maken tegen grootmacht Brazilië en verdiende hij zijn haasje. De jaren er na werd hij niet meer geselecteerd.

Waar zijn vader de boot miste naar de absolute top. Zijn er voor Steven Berghuis gouden bergen weggelegd ondanks zijn blessuregevoeligheid. Hij doet mij wat betreft zijn spel veel denken aan Robbie de Wit. De lichtvoetigheid van een Robbie “slalom” de Wit. Wie van mijn generatiegenoten herinnert zich niet de slalom-actie in Boedapest tegen Hongarije tijdens een Ek-kwalificatiewedstrijd op 14 mei 1985 die mede door zijn actie tot Nederlands succes leidde.

Als Sc Heerenveen aanhanger gekeken naar de wedstrijd van sc Heerenveen tegen Az’67, Larsson werd uitgeroepen tot man van de wedstrijd maar als neutrale toeschouwer zeg ik er was maar een hoofdrolspeler die dit predikaat verdiende  ondanks de zure nederlaag. Steven Berghuis was mijn man! De ultieme stift, Steven Berghuis tekende hiervoor. Zo Guus, wakker worden! Bij een volgende wedstrijd van Nederland, geef deze jongen een kans dan vergroot je de kans op een Ek in Frankrijk 2016 aanzienlijk.

1 Comment
  • Hendrik-Jan

    3 mei 2015 at 21:49 Beantwoorden

    Ben zelf vader van een gezonden jongen en kan mijn dus best voorstellen hoe ENORM trots hij op zijn zoon moet wezen…ik zeg vive la france avec stephen la maison de montes!!!!!!!

Plaats een reactie