Willems Mijmeringen | Bijltjesdag
blog, leiden, voetbal, heerenveen, sc heerenveen
520
post-template-default,single,single-post,postid-520,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-1.7.1,vertical_menu_enabled,wpb-js-composer js-comp-ver-4.3.5,vc_responsive

Bijltjesdag

Als ik voor me zelf spreek. Ik ben van huis uit niet bijgelovig. Ik doe niet aan karma. Maar als ik zo kijk naar de datum 15-02-2015 dan valt me gelijk iets op. Het jaartal 2015 keert terug  in de datum 15-02 als dat geen toeval is? Dat zou wel een teken aan de wand kunnen zijn voor iets heel moois. Is karma dan toch een “bitch” voor Cambuur. Een teken van een duivel of een god?

Wat mij betreft laat 15-02-2015 een gedenkwaardige datum zijn. Een datum die ik mij als sc Heerenveen aanhanger nog lang kan heugen. De datum waarvan ik later als opa tegen mijn kleinkinderen kan zeggen, “ik was er bij, ik was dan wel niet lijfelijk aanwezig maar met mijn hart en ziel was ik er die dag bij!

15-02-2015                                        12:30 uur

Friese derby of moeten we het een Noordelijke derby noemen want Cambuur zet zich graag af tegen Friesland. Daarom zijn er ook veel supporters van mijn club die het woord Cambuur niet door hun strot krijgen. Zij spreken van dkv, dertig kilometer verderop.

Terug gaand naar mijn eigen jeugd. Kan ik mij van de middelbare schooltijd herinneren dat een goede schoolvriend van destijds Patrick mij met regelmaat vroeg. “Willem ga je zondag mee, dan gaan we voor de wedstrijd naar het NS-station van Heerenveen om de dkv-supporters op te wachten en uit te jouwen.” Maar schijterd en angsthaas die ik was, liet ik dit soort uitjes volledig aan mij passeren. IK zag de beelden ‘s avonds wel vanuit mijn veilige huiskamer op de televisie.

In mijn jeugdige beleving ging het ook om een zootje ongeregeld die zich Cambuur-supporters noemde. Sommige met S-5. Tokkies gelijkende families  die een dagje weg waren met de Stichting. Met andere woorden gevaarlijk publiek waar je maar beter bij uit de buurt kon blijven.

Dit beeld van destijds werd dan ook wel weer bevestigd op 1 april 2014. De datum dat Dwight Lodeweges toenmalig hoofdtrainer van Cambuur besloten had om het volgend jaar trainer te worden van sc Heerenveen. Een beslissing die hem niet in dank werd afgenomen. Voor een honderdtal 058-aanhangers, de goeden daargelaten, de reden was om hun eigen clubhuis te bestormen. “How low can you go.”

Een uitbarsting van een oud zeer die volgens mij ergens anders aan ten grondslag ligt. Zonder dat ik zelf de echte in en outs ken, zal ik trachten om dat enigszins te verduidelijken.

Sc Heerenveen en Cambuur in mijn jeugdjaren sinds mensenheugnis allebei actief in de eerste divisie, wat nu de Jupiler League is. Beide clubs geen hardlopers maar eind jaren 80 begin jaren 90. Twee clubs met grotere ambities. Pogen om een keer uit de schaduw te treden van je grote rivaal en trachten om het grote podium van de Eredivisie te bereiken. Sc Heerenveen was destijds de gelukkige en presteerde het om in 1989/1990 via nacompetitie de Eredivisie te bereiken.

Onder impuls van o.a. destijds voorzitter Riemer van der Velde, de Nol Hendriks van het Noorden, iemand met hart voor de zaak. Was er een bepaalde professionalisering in gang gezet die uiteindelijk wel tot resultaat moest leiden. In 1990 was het dan zover. Het grote doel was bereikt, maar de vreugde was van korte duur. In het seizoen 1990/1991 vloog sc Heerenveen op doelgemiddelde uit de Eredivisie. Maar dit avontuur onder leiding van wijlen Fritz Korbach smaakte naar meer. Het seizoen 1991-1992 werd promotie op één haar na gemist.

Maar 1992-1993 werd het jaar van sc Heerenveen. Eerst de bekerfinale in de Kuip tegen Ajax. Kansloos werd er verloren met 6-2 maar wat een voetbalfeest. Een paar dagen later de start van de nacompetitie. Met als uiteindelijk resultaat. Promotie naar de Eredivisie. Sc Heerenveen en zijn supporters hadden zich voor goed op de kaart gezet. Vanaf dat moment qua voetbal en supporters-beleving ook niet meer weg te denken uit de Eredivisie. Tot grote smart van Cammingaburen. Ook zij hadden dit graag gewild.

De club sc Heerenveen bleef maar groeien en groeien en er ontstond een bepaald sneeuwbaleffect. Sc Heerenveen hun achterland werd vergroot wat ten koste ging van Cambuur Leeuwarden. Dit werd met lede ogen aanschouwt door Leeuwarden de hoofdstad van Friesland.

Ook Cambuur gun ik het allerbeste maar morgen even niet! Ik ben niet haatdragend maar laat ‘t morgen maar bijltjesdag zijn die ik mag bekijken vanuit mijn luie stoel onder het genot van een goudgele rakker.

Een troosteloze dag voor Cambuur met een schandelijke nederlaag. Laat ze de noodklokken maar luiden in dat dorp dertig kilometer verderop.

 

 

Geen reacties

Plaats een reactie