Willems Mijmeringen | ” It giet oan “
blog, leiden, voetbal, heerenveen, sc heerenveen
426
post-template-default,single,single-post,postid-426,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-1.7.1,vertical_menu_enabled,wpb-js-composer js-comp-ver-4.3.5,vc_responsive

” It giet oan “

Zodra het kouder wordt, de wind vanuit oostelijke richting komt. Sjaals en mutsen dienst doen als noodzakelijke bescherming tegen de kou. Zijn er weer een span malloten die totaal onverantwoord ergens op natuurijs in Nederland de ijzers onderbinden. Om heel Nederland te laten zien dat er weer in de vrije natuur geschaatst kan worden. Ik word daar zo moe van, voor mij als volleerd schaatser en 100% stamboek-Fries merk ik dat ik me ook gelijk moet verantwoorden voor een stelletje flapdrollen die tegen de adviezen in toch het ijs opgaan.

Willem, it giet oan”, is een kreet waar ik deze dagen door menig kennis mee geconfronteerd wordt, ” gaat ‘t er nog van komen Willem”, krijgen we nog een Elfstedentocht, “sil it heave”, ik haal onwetend mijn schouders op, de tijd zal ‘t leren.

Eén ding weet ik wel, bekenden en kennissen associëren mij met die ene halve gare die ‘t zo nodig vindt om zich als één van de eersten op ondergelopen weilanden en landerijen te begeven.

Qua stijl lijkt ‘t op de stijl van Antonio Gomez Fernandez,   dit behoeft enige toelichting. Van 1977 t/m/ 1982 was er een verdwaalde goedlachse Spanjaard die aan professioneel schaatsen deed. Waar die ineens vandaan kwam Joost mag ‘t weten. Maar wat hebben wij hem toegejuicht toen hij zijn rondjes draaide op de buitenbaan van Thialf. De mensen stonden voor hem op de banken en hij werd onthaald op een heroïsch applaus als hij op apegapen, moegestreden strompelend op grote achterstand over de finish kwam.

Antonio wist niet wat hij meemaakte. Het scanderen van zijn naam bleef maar aanhouden en Gomez liet deze ovatie zich als een geroutineerd Wereldkampioen welgevallen.  Maar niets van al dit applaus valt die enkeling ten deel die het nodig acht om als eerste over het Nederlandse ijs te krabbelen, laat staan dat deze personen in één adem genoemd mogen worden met onze Spaanse held.

Wat mij betreft mogen dat soort “surrogaatschaatsers” door het flinterdunne ijs zakken, een nat pak halen

“Tsjakka!”

 

Geen reacties

Plaats een reactie