Willems Mijmeringen | El Ninõ, de verloren zoon is terug
blog, leiden, voetbal, heerenveen, sc heerenveen
384
post-template-default,single,single-post,postid-384,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-1.7.1,vertical_menu_enabled,wpb-js-composer js-comp-ver-4.3.5,vc_responsive

El Ninõ, de verloren zoon is terug

Fernando Torres, het kind van Atletico, al die jaren in het buitenland een vreemd wezen in zijn eigen lichaam. Uitgezonderd zijn eerste jaar in Liverpool en persoonlijke succesjes door belangrijke doelpunten te produceren voor zijn werkgevers in Engeland. Fernando is een kind van Madrid opgeleid in zijn  jonge jaren bij  grote broer Real en als jongetje een man geworden bij Atletico Madrid. De club waar El Ninõ zijn hart aan heeft verpand.

Zijn jaren bij Atletico Madrid kenmerken zich door een opgaande lijn qua voetbalcarriére. Op zeventienjarige leeftijd maakt Torres zijn debuut voor Atletico in de “Segunda Division.” Dit jaar lukt het net niet om te promoveren naar de hoogste afdeling van Spanje, de “Priméra Division.” Na dit debuutjaar wordt Torres in het jaar 2001 een basisspeler van de volksclub uit Spanje. Het jaar daarop volgend promoveren de Madrilenen weer naar de Priméra Division en scoort Torres  6 doelpunten in 36 wedstrijden. Scoren op het allerhoogste Spaanse niveau is hem nog meer op het lijf geschreven, in het jaar van de terugkeer van de “Rojiblancos”, maakt El Ninõ 12 goals in 29 wedstrijden. Wat vooral opvalt in zijn jonge jaren is zijn geslepenheid als spits. Torres is een vedette aan ‘t worden, een dodelijke spits die als een duiveltje uit een doosje voor de keeper van de tegenstander kan opduiken en de trekker op ieder gewenst moment kan overhalen.

2003/2004 is het jaar van Torres, Atletico presteert goed en parallel daar aan scoort Fernando aan de lopende band. Torres maakt in dit jaar 19 doelpunten en hij is voor Atletico een stabiele factor. Door het uitblijven van clubsuccessen nemen de geruchten in de jaren daarna toe. Torres blijft constant presteren maar een toptransfer kan niet uitblijven. Fernando zelf ontkent alle geruchten en zegt dat hij bij Atletico zal blijven met als resultaat een verlenging van zijn contract in 2006. Uiteindelijk vertrekt hij dan toch in 2007 naar Engeland naar Liverpool.

Zijn jaren in Engeland kenmerken zich door meer “downs” dan “ups.” Zijn debuut jaar in de Premier League is veelbelovend en Torres gaat verder met waar hij in Spanje gebleven was, doelpunten produceren. In Liverpool maakt hij in zijn eerste jaar 33 goals in 46 wedstrijden, verdeelt over de diverse competities. Deze prestatie levert hem een nominatie op voor de FIFA wereldvoetballer van 2008, het jaar van zijn internationale doorbraak. De jaren er na zijn de jaren van het vele blessureleed ondanks dat hij veel blijft scoren. in totaal komt Fernando 97 wedstrijden voor the “Reds” uit en maakt het indrukwekkende aantal van 65 doelpunten ondanks al zijn blessures. Maar op de één of andere manier mist Fernando de souplesse waarmee hij in de jaren bij Atletico over het veld danste.

In januari 2011 verkast Torres naar Chelsea FC voor een mega bedrag van 63 miljoen. Hij kan zijn belofte als  constante wereldtopper nooit inlossen. Als voetballer bloedt hij dood bij de club van Abramovic en gaat hij ten onder aan de concurrentiestrijd met topspitsen als Didier Drogba, Samuel Eto Ó. Noemenswaardig in deze magere jaren voor Torres persoonlijk, hij maakt altijd waar hij ook speelt belangrijke doelpunten, zo ook in Engeland

We schrijven do 15 jan 2015 uitgeleend door Chelsea FC aan AC Milan die hem het komende halfjaar hebben gestald bij zijn grote jeugdliefde Atletico Madrid. El Ninõ is terug op vertrouwde, vreemde bodem in het Bernabeu en hoe! Een plek waar hij zijn hele loopbaan nog nooit een doelpunt heeft gemaakt. Torres kan het nog als een sluipmoordenaar in het hol van de leeuw toeslaan. “Los Galacticos” van Madrid pijn doen. “El Ninõ” was er op persoonlijke titel met 2 doelpunten voor verantwoordelijk dat de “Koninklijke” over 2 wedstrijden het onderspit moest delven tegen het voetvolk.Met als gevolg de uitschakeling voor de “Copa del Rey.” De Spaanse versie van de KNVB-beker.

Het kind was in hem weder gekeerd.

El Ninõ gereïncarneerd in zijn eigen lichaam!

 

Geen reacties

Plaats een reactie